~o^..Ducking Sh!t..^o~
คำเตือน: ใครที่มีความอ่อนไหว เปราะบางต่อภาษาที่รุนแรง ไม่แนะนำให้อ่านไดหน้านี้ค่ะ
สิ่งที่จะได้อ่านต่อไปนี้
เป็นอีเมล์ที่กิฟเขียนไปเม้าท์กับเพื่อน
ในทำนองเล่าสู่กันฟังนั่นแหละนะ
แล้วเรื่องนี้ ก็อยากจะเอามาบันทึกไว้ในนี้ด้วย
แต่ขี้เกียจพิมพ์หลายรอบ
(ตอนส่งให้เพื่อนก็พิมพ์ไปหลายรอบเหมือนกัน เพราะหน้าจอดับ -..-")
เลยก๊อปมาเลย .. ง่ายดี
From:
To:
Subject: เม้าท์ๆค่ะคุณเพื่อน
Date: Tue, 30 Jun 2009 18:29:39 -0800
.ExternalClass .EC_hmmessage P {padding:0px;} .ExternalClass body.EC_hmmessage {font-size:10pt;font-family:Verdana;}
หวัดดีอีวาร์
อย่างที่กรูบอกมรึงเมื่อคืนว่ามีเรื่องเม้าท์ มรึงอาจจะบอกว่าเป็นเรื่องไร้สาระ
เพราะกรูก็คิดงั้นเหมือนกัน anyway กรูก็เลือกจะเล่าให้มรึงฟัง
ก่อนจะถึงจุด ไคลแม็กซ์ กรูคงต้องเท้าความให้มรึงฟังก่อน
มรึงจำไอ่อาทได้ใช่มั้ย? เพื่อนไอ่แฝดอ่ะ
มันเคยมาแอดฮิห้า กรูก็รับแอดไป (ตอนนั้นกรูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นมัน)
ละคราวนี้ มีน้องผู้หญิงคนนึง คงเป็นพี่น้อง คนรู้จักอะไรกะไอ่อาทเนี่ยแหละ
แต่ที่แน่ๆ ไอ่อาทคงเล่าอะไรเกี่ยวกับกรูให้น้องคนนี้ฟังบ้าง
เห็นได้จากการที่น้องเค้าเข้ามาด้อมๆมองๆ ฮิห้ากรูบ่อยๆ
จนในที่สุดน้องเค้าก็ขอแอดกรูมา
กรูก็ไม่ได้คิดไร .. คิดแค่ว่า ..
ถ้ามรึงอยากจะมาหาข่าว หรือ อยากรู้อะไรมรึงก็เข้ามา
ละมรึงจะได้อย่างที่มรึงอยากรู้เอง
แต่น้องเค้าก็ไม่เคยเม้นท์ไม่เคยไรเลยนะ
อย่างดีก็แค่เข้ามาด้อมๆมองๆ(หาข่าว?) เหมือนเดิม
กรูว่าเค้าก็คงทำได้แค่นั้นแหละ
จนถึงวันเกิดกรู ชีคงสบโอกาสเลยเข้ามา HBD
พร้อมทั้งเม้นท์บอกกรูว่า ไอ่อาทจะบวชแล้วเข้าพรรษานี้
ตอนแรกกรูก็กะว่าจะอยู่เฉยๆ แต่คนแมร่งบวชทั้งที
กรูก็ไม่อยากจะดูใจดำเกินไป เลยเข้าแสดงตัวซะหน่อยว่ากรูรับรู้แล้ว
กรูก็เม้นท์ไปว่า .. ขออนุโมทนาด้วยละกันนะ
คือมันก็ไม่น่ามีอะไรแล้วไงมรึง
แต่ชีก็ยังมาเม้นท์ในฮิห้ากรูอีกว่า ..
ถ้าต้องการเสริมสร้างกำลังใจ ให้ไปวัดในซิดนีย์(วัดธรรมกายซิดนีย์)
นั่งสมาธิ บลาๆ ๆๆ อยู่ไกลอย่างนั้นคงเหงา
อะไรประมาณนี้ กรูอยากจะก๊อปข้อความมามากกว่า
แต่มัน temporary unavailable อยู่อ่ะนะ
กรูอ่านละกรูก็ไม่เข้าใจ ว่าน้องเค้าต้องการอะไร
มันทำให้กรูนึกถึงช่วงม.ปลาย
ที่มีเพื่อนมาชวนให้กรูเข้าลัทธิอะไรซักอย่าง
ที่เกี่ยวกับให้เราเชื่อในพระเจ้า รักพระเจ้าแล้วพระเจ้าจะรักเรา
กรูไม่ได้ลบหลู่ มันไม่ใช่แนว
ทำไปทั้งๆที่ไม่เชื่อ คงไม่มีไรดีขึ้น
กรูเม้นท์กลับชีไปว่า .. ไม่เหงาหรอกค่ะ แต่ก็ขอบคุณมากนะ
กรูนึกว่าจะจบไง ด้วยสมองอันน้อยนิดของกรู
ทำให้กรูรู้สึกว่า .. ประโยคนี้เป็นประโยคปิด
ด้วยความสัมพันธ์ที่กรูกะชีรู้จักกันอย่างแผ่วเบาเนี่ย
ไม่น่าจะสามารถทำให้ชีต่อยอดอะไรได้
แต่ ชี แคน ค่า .. คุณเพื่อน
ชีเม้นท์กลับมาว่า ..
ก็ไม่ใช่เพราะเหงาหรอกเหรอ ถึงต้องหาคนคุย ต้องหาอะไรตั้งมากมายมาทำ
มรึงอ่านละมรึงรู้สึกไง กรูไม่รู้ แต่กรูปรี๊ดดด ค่ะ
โอเคกรูอาจจะร้อนตัว หาว่าเค้าว่ากรูว่า ...
การที่กรูคุยกับไอ่อาทเพราะกรูเหงา
หรือหาว่าการที่คุยกับไอ่อาทและยังคุยกับอีกคน เพราะกรูเหงา
หรืออาจจะว่าการที่กรูตอบเม้นท์น้องเค้า
เพราะกรูว่างมาก กรูเหงาจนต้องหาเพื่อนคุย
แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม กรูรู้สึกอย่างเดียวว่า ..
อีนี่มันช่างเสือ.กเรื่องของกรุชิบหาย
กรูเลยเม้นท์กลับไปว่า ..
พูดเหมือนรู้จักพี่เลยเนอะ
รู้อะไรมั่งล่ะ
ถ้าไม่รู้อะไรเลย ถือว่าพี่ขอละกันนะ
อยู่เฉยๆดีกว่า อย่ามาวุ่นวายกับพี่เลย
โอเคมั้ย?
คือกรูรู้สึกว่า .. แมร่งไม่รู้จักกรู อย่ามาทำเหมือนรู้เรื่องกรูได้มั้ย
บางครั้งกรูรู้สึกเหมือนแมร่งเป็นเดือดเป็นร้อนแทนไอ่อาทไงไม่รู้
คือถ้าเป็นไอ่อาทส่งเม้นท์อย่างนี้มานะ
กรูอยุ่เฉยๆไปแล้ว .. เพราะมันคือคนในเหตุการณ์
มันคือคนที่เจอเรื่องนี้ด้วยตัวของมันเอง
มันมีสิทธิ์คิด มีสิทธิ์ที่จะรู้สึก กรูไปห้ามมันไม่ได้
แต่ชีคนนี้ อย่างมากก็แค่ได้ฟัง ละมาวุ่นวายอะไร
ให้เจ้าตัวเค้ามาเองโน่น กรูไม่หนี มีไรก็เข้ามาคุย
ชีก็เม้นท์กลับมาอีกนะว่า ..
เป็นอะไรรึป่าวคะ ตั้งสติหน่อยซิ หนูยังไม่ได้ว่าอะไรพี่เลย นั่งสมาธิบ้างนะคะ
โอ้วว โหวว แมร่งบอกให้กรูนั่งสมาธิค่ะเพื่อนมรึง
อ่านเม้นท์นี้จบ กรูรู้สึกเหมือนกรูเป็นตัวเหรี้ยอะไรซักอย่าง
ที่ไร้สามัญสำนึกสุดๆ ดูเป็นตัวร๊ายย ร้าย
ในขณะที่เค้าเป็นนางเอ๊ก นางเอก ที่คอยให้กำลังใจพระเอกอยู่ห่างๆ
กรูก็กำลังจะไปเม้นท์กลับชีว่า..
ขอบคุณนะคะที่ช่วยเตือนสติพี่
แต่พี่ว่าด้วยสันดา น อย่างพี่แล้ว การนั่งสมาธิคงไม่ช่วยอะไรหรอกค่ะ
แต่พี่ก็ดีใจกับน้องนะ ถ้าการที่น้องนั่งสมาธิแล้วมันทำให้อะไรดีขึ้น
อย่างน้อยพี่ก็คิดว่า คงอาจจะทำให้น้องคิดได้ว่า
ควรเลิกมาวุ่นวายเรื่องของคนอื่นซักที
แต่น่าเสียดายว่ะมรึง แมร่งลบกรูออกจาก เฟรนด์แล้ว
กรูเลยเข้าไปใน ฮิห้า น้องเค้าไม่ได้
มรึงอาจจะคิดว่า กรูบ้าจี้ตามเค้าไปเรื่อย ไม่ยอมจบนะ
ไม่รู้ซิ กรูว่า ถ้าเป็นมรึงอาจจะทำเหมือนกรู
พ่นๆด่าๆ ไปก่อน จนตัวเองพอใจ ละก็จะหยุด
แม้ทางนั้นจะไม่หยุดก็ตาม
กรูรักสงบนะมรึง (มรึงก็รู้)
แค่อย่ามาหาเรื่องกรูก็พอ
กรูสู้ใครเค้าไม่ได้หรอก กรูไม่ชอบความรุนแรง
เรื่องที่กรูจะเม้าท์ก็ประมาณนี้แหละ ...
คิดถึงมรึงสุดปลายนิ้วโป้งตรีนเลย ..จริง จริ๊งงงง
อีกิฟท์
ส่วนอันนี้เป็นบางส่วนจากเมล์ที่วาร์ตอบกลับมา
เอาแค่บางส่วนพอ .. ถ้าเอามาหมดจะหยาบเกิน ฮ่าๆ
From:
Sent: Wed 7/01/09 1:18 AM To:
กุกะไว้อยู่แล้วต้องเปนเรื่องนี้ เพราะกุเคยเข้าไปดูฮิห้าของอิเด็ก... นี่ทีนึง เรพาะเหนเมิงเม้นน้องเค้าไปแบบบดีดี เกลียดมันมากเมิง อิดอก แล้วพอมารู้ว่ามันทำกะเมิงแบบนี้อีก
แต่เอาเปนว่าเมิงคิดไว้ว่า เมื่อไรก้อตามที่ยังมีคนชอบเสือกเรื่องเมิงอยู่ นั่นคือ เมิงยังได้รับความนิยมอยู่ เมิงเคยเหนอั้ม พัชราภา มั้ย คะแนนนิยมเค้ายังเยอะอยู่ เพราะคนชอบเสือกเรื่องเค้าอยู่เสมอ เมิงเองก้อเช่นกัน
อยากเม้นไปด่าแมร้งมากว่ะ
คิดถึงเมิงสุดใจ...จะขาดรอนๆ ... และรอน... แอนด์ รอน....
ไม่ใช่อะไร..ชอบตรงที่ไอวาร์เอาไปเปรียบกับอั้ม พัชราภาเนี่ยแหละ
มรึงก็ได้คิดได้เนาะ .. เอาซะกรูเห็นภาพเลย
ส่วนเรื่องน้องเค้า
โดยส่วนตัวคือไม่ได้เกลียดอะไรน้องเค้านะ
มันไม่มีเรื่องต้องให้เกลียดน่ะ
แต่ขออย่างเดียวว่าอย่ามายุ่งกับเราก็พอ
สิงโตขา...
อันนี้เค้าไม่ได้ชวนเพื่อนให้มาร่วมเกลียดอะไรกับเค้านะ
มันมีอคติของมันอยู่ก่อนแล้ว
ละเค้าก็แค่ไปเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้มันฟังเฉยๆ
เดี๋ยวตัวเองจะหาว่าเค้าชักชวนเพื่อนไปเกลียดคนอื่น
เหมือนอย่างที่ไดตัวเองว่าไว้อีก
ถ้าเข้าใจเค้า .. ให้หันมายิ้มหวานให้เค้านึงทีโอเคมั้ย?
จบเรื่องนั้นไป
มาถึงเรื่องน้องอ๊อบที่จะเลิกเขียนไดอารี่
แอบใจหายเหมือนกันนะ
ไม่มีเหตุผลหรอก แค่ไม่อยากให้เลิกเท่านั้นเอง
ขอบคุณสำหรับข้อความที่เขียนถึงเรานะ
รู้สึกดีที่ได้รู้ว่า คนอื่นรู้สึกกับเรายังไง
พี่กิฟฟี่!!
พี่กิฟฟี่เป็นเพื่อนเก่าแก่
ตั้งแต่สมัย dolphins อีกเช่นกัน
พี่กิฟจะจำได้มั้ย ฮ่า ฮ่า
พี่กิฟเป็นคนที่คุยสนุก
เล่าเรื่องอะไรก็ดูมีรสชาติ
ทั้งตอนที่เคยคุยเอ็มกัน
หรือ คุยทางโทรศัพท์ครั้งนึง
ตอนนั้นที่อ๊อบจะไปเที่ยวพัทยา
ก็ถามข้อมูลสารพัดจากพี่กิฟฟี่
เผลอแป๊บบบบเดียว
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก
พี่กิฟไปใช้ชีวิตคู่อยู่ที่ออสเตรเรียซะแล้ววววววว
ปล. จริงๆพี่กิฟอ่อนกว่าอ๊อบด้วย
แต่อย่างที่รู้นั่นแหละ มันชินซะแล้วอ่ะ : P
จำได้ซิ เราจำได้ตั้งแต่
dolphines, disappear, fakeyou
เคยใช้อย่างอื่นอีกมั้ย? ฮ่าๆ
ยังไงเราก็อวยพรให้อ๊อบโชคดีเสมอนะ ^^
แอบสงสัยเหมือนกันว่า ..
ถ้าเราเลิกเขียน จะมีใครอาลัยอาวรณ์เราเหมือนของอ๊อบมั้ย?
ปอลอ
- เอ ... ? เหมือนจะติดค้างภาคสองของเรื่องรักๆใคร่ๆไว้เลยแหะ ใช่รึป่าวน้า?
[g][i][f][f][i][e][z]
1 ก.ค. 2552 เวลา 21:24 น.
